www.vaassen.nu alles over Vaassen, iedere dag nieuw!

Een onbekende briefkaart.
Naar aanleiding van een onbekende briefkaart, die een tijdje terug geplaatst was in het Vaassens Weekblad en de reacties die daarna gegeven werden door enkele lezers, volgt hier de ontknoping van het raadsel. De desbetreffende ingekleurde briefkaart waarop een paard met wagen staat afgebeeld voor een boerenhuis is een met de hand ingekleurde kaart en de afbeelding is bijgetekend, wat in die tijd veel gedaan werd. De kwaliteit van de fotografie was meer dan een eeuw geleden vaak beneden pijl, zodat men wat anders verzon om een kaart toch aantrekkelijker te maken. Kleurenfoto’s bestonden toen nog niet, dus maakte men de afbeelding wat duidelijker door de foto bij te tekenen en om het extra te verfraaien werd het geheel van kleuren voorzien.
De afgebeelde kaart is uitgegeven tussen 1906 en 1910 en werd op 11 augustus 1910 per post verzonden. Het huis rechts op de kaart is het huis, gelegen aan de Dorpsstraat 83 in Vaassen, van winkelier en kruidenier Jacob Eilander. Het pand waar later drukkerij Gelre gevestigd was en waarin nu een cadeaushop gevestigd is. Ter vergelijking: zie de foto op bladzijde 29 van “VAASSEN, wandelend door de Dorpsstraat”, geschreven door F.J.T. Schumacher. Op de achtergrond boven de huif van de wagen is het dak van villa “Oranjestein” te zien, gebouwd in 1905 op de hoek van de Kosterstraat en links is het dak zichtbaar van het boerenhuis van Gerrit Palm.
Bij de villa zijn allemaal winkels bijgekomen en op de plaats van het huis van Palm bevindt zich nu de winkel van C 1000. Rechts van het afgebeelde pand zien we een winkelraam en links van de deur een raam van het woongedeelte. Bij de winkeldeur staat Jacob Eilander (1862-1948). De schimmel met huifwagen is de vrachtwagen van Wolter Bomhof (1873-1958) en hij staat zelf als voerman naast het paard op witte klompen de teugels vast te houden. Bomhof onderhield een vrachtdienst vanuit Vaassen naar Apeldoorn en Deventer. Met deze schimmel heeft hij gereden van 1906 tot 1910. Zie ook het boek “Streekverhalen”, pagina 38, 43 en 44 van Freek Bomhof.
Ter vergelijking: er is nog een foto, genomen op maandag 30 november 1908, waar Wolter Bomhof met schimmel en huifwagen over de Zwolseweg, nu Koninginnelaan, in Apeldoorn reed. Deze foto is niet ingekleurd, maar hierop is goed te zien dat het dezelfde voerman met schimmel en vrachtwagen was als op de kleurbriefkaart. De mensen die dit misschien nog konden bevestigen zijn ondertussen overleden. Het raadsel is nu opgelost met behulp van andere zeer oude foto’s, die gelukkig ook nog bewaard gebleven zijn.

Freek Bomhof
Terug

5 MEI.
Op 15 april 1938 kwam een nieuw aangelegd plantsoen gereed nabij het Station aan de Stationsstraat in Vaassen. Het volgende stond toen in de krant:
“Een deel van het gras is nog maar net ingezaaid zodat dit gewas nog verder moet gaan groeien en het parkje daardoor nog meer een groene uitstraling krijgt. Verder moeten er nog enkele perken worden gepoot. De bomen en struiken die er daarvoor stonden waren allemaal gekapt, verwijderd en het gehele grondgebied is daarna handmatig met de schop grondig omgespit. Het tuinontwerp op tekening was van tuinarchitect L. Kuijt uit Epe en door D. Labberton Jzn., bloemist alhier, aangelegd en dit alles in opdracht van de gemeente Epe.
Hier een foto van ver voor WWII
Mooie groene heesters, coniferen, rododendrons en rozenperken zijn er al ingepoot en het geheel zal, wanneer het eenmaal aan het groeien is, een mooi aangelegd plantsoen worden. (En dat werd het ook). Wel deed men een dringende oproep aan de jeugd en het publiek om mee te werken het één en ander in goede staat te houden en het aangelegde niet te vernielen. Enkele brede paden lopen er doorheen, zodat men niet over het gras hoef te lopen. Voor voetbalveld of vuilnisstortplaats mag het beslist niet worden gebruikt.”
Dit plantsoen heeft voor de oorlog zeker bijgedragen om het dorp te verfraaien met veel groen. Het publiek werd bij herhaling opgeroepen om hiermee met zorg om te gaan. Na de oorlog, op zaterdag 1 september 1945, werd er in het plantsoen door de Oranje Commissie een bevrijdingsboom geplant. Bij het planten van de boom werd gelijktijdig een metalen koker tussen de wortels gestopt en in die koker zat een papier waarop de handtekeningen van het dagelijks bestuur van de Oranje Commissie stonden. Deze waren: voorzitter Jan van ’t Slot van de Elspeterweg en leraar van de Ulo school, secretaris Jo Peters van de Kerkweg en chef bij de N.V. Industrie en penningmeester Theodorus Horst van de Dorpsstraat en kroegbaas van herberg “de Valk”. Om deze herdenkingsboom, een bruine beuk geleverd door de fa. Labberton, is twee jaar later in 1947 een smeedijzeren hek geplaatst. Het ontwerp van het hek was van Jan van ’t Slot. Geheel belangeloos hebben zich zeven plaatselijke smeden van toen in Vaassen hieraan meegewerkt. Dit waren de smederijen van Hazeleger van de Deventerstraat, Jonker van de Deventerstraat, Heesen van de Oude Apeldoornseweg, Klein Molenkamp van de Stationsstraat, Jansen van de Jonasweg, Werklust van de Julianalaan en Tiemens van de Emsterweg. In 1977 is het hek rond de bevrijdingsboom opgeknapt en weer in de originele staat gebracht. Op 5 mei 1990 werd er een plaquette onthuld die op het hek van de bevrijdingsboom is geplaatst. Hierop kan de bevolking lezen dat de beukenboom op 1 september 1945 werd geplant als symbool voor onze vrijheid. Tijdens de jaarlijkse herdenking van onze bevrijding de afgelopen jaren wordt de bevrijdingsboom aan de Stationsstraat vergeten en vindt hier geen herdenking meer plaats! Helaas is dat na de bevrijding nooit de bedoeling geweest van de Oranje Commissie van toen.
Op deze foto van nu is de bevrijdingsboom te zien. 
Terug

Taskin.
Op 10 oktober 1956 begon J.G. Gerrits in het pand “De Hoef” aan de Dorpsstraat hoek Deventerstraat met de allereerste automatiekzaak in Vaassen. Door geld in de automaat te gooien kon er een klepje geopend worden waarachter een warme snack gepakt kon worden. En via een luikje in de muur kon men een zakje patat frites met eventueel als extra mayonaise of piccalillysaus bestellen. Eten uit de muur werd toen gezegd en dat was compleet iets nieuws. Na enige tijd kreeg Jan Patat, zo werd Gerrits in de volksmond ondertussen genoemd, concurrentie van de overbuurman Leendert Meijland. Visboer Meijland begon in zijn zaak aan de Deventerstraat 4 met de verkoop van allerlei frituurproducten en in korte tijd waren er twee cafetaria’s gevestigd in het dorp. Door omstandigheden werd het combineren van vis en frituurproducten in de zaak van Leendert Meijland steeds moeilijker, zodat hij zijn cafetaria ging verpachten. Daardoor kon hij zich specialiseren op de vishandel die behoorlijk floreerde. Leendert stond met een viskraam op de markten in Epe op woensdag en op zaterdag in Vaassen. En op vrijdag verkocht hij uit de winkel veel vis aan dat deel van de plaatselijke bevolking die katholiek waren. De pachter van de cafetaria werd J.L. Taskin en zijn vrouw en deze bouwde in korte tijd, door de levering van kwaliteitsproducten, een behoorlijk grote klantenkring op. Door ruimtegebrek werd de zaak van Meijland gesplitst en Taskin vertrok naar het Marktplein.
Hij kocht een grote verkoopwagen van waaruit hij zijn producten ging verkopen. Op 2^e paasdag, 30 maart 1959, opende Joseph Taskin zijn mobiele cafetaria en deze stond in het midden aan de noordkant van het Marktplein. Een jaar later bouwde Jan Haas een nieuw pand aan de Markt en opende daarna onder de naam “Automatiek Haas” een nieuwe cafetaria in het centrum van het dorp Vaassen. En de patat friteswagen van Taskin stond vlak naast de nieuwe zaak van Haas. Na veel gesteggel vertrok Taskin naar de zuidzijde van het Marktplein en kon zo zijn verkoopactiviteiten voortzetten.
Taskin leverde nog altijd goede producten. Zijn patat was een lekkernij en zijn worsten en ballen gehakt waren vermaard in wijde omtrek. Van heinde en ver kwamen de mensen bij hem voor een goede bal gehakt die ook nog niet te duur was. Dit was voor de cafetaria van Haas niet zo plezierig. Na veel geruzie wilde de gemeente Epe geen vergunning afgeven voor deze mobiele verkoopwagen. Voor Taskin werd het steeds moeilijker om zich te handhaven na zoveel tegenwerking en in 1963 viel definitief het doek van deze mobiele cafetaria op de markt. Taskin kon vertrekken en de overige snackbars in Vaasssen waren een lastige concurrent kwijt.
Na deze minder prettige ervaring zijn J.L. Taskin en zijn vrouw definitief uit Vaassen vertrokken en niemand weet waar ze gebleven zijn. Zou u informatie over de familie Taskin kunnen geven of dat u toevallig een foto bezit van de patatkraam staande op de Markt in Vaassen, dan graag een reactie naar www.vaassen.nu . Bellen kan ook naar 0578-574964. Met meer informatie zijn we altijd heel blij mee!
Terug