Voetstappen  W.ten Arve

Licht in een duistere tijd  Albert Smit

Kold Weekend  W.ten Arve

Voetstappen

Voetstappen in het kale roggeland   
Waar wij ons verstopten in de schoven
Voetstappen in het groene weiland
Waar Hans zijn vierkante vlieger op liet!
Zijn voetstappen staan ze er nog?

Voetstappen onder de Heggerenk
Waar eens het Nonnenpaadje liep
Voetstappen onder het harde beton
Onzichtbaar, voor alles en iedereen!
Onze voetstappen liggen ze er nog?

Voetstappen op de Emsterweg
Ballen, in het bosje in de grote bocht
Voetstappen in het Cannenburgerbos,
In de sneeuw, op de slee van de heuvel af, natte schoenen en sokken!
Onze voetstappen weggegleden in de tijd.

Voetstappen op het Huis in ’t Veld paadje
in de verte: “Wie niet weg is, is gezien”
Voetstappen van jou en mij, zo lang geleden
Vijftig jaar en meer toen je hoorde: ik zie jullie wel!
Onze voetstappen: onvergetelijk en ontelbaar

Voetstappen, zij aan zij lopen wij in het donker
In de haver liggen wij warm naast elkaar.
Mijn hand glijdt zachtjes over jouw schouder
sssssst er komt iemand aan, het is verdomme Ome Wim
Voetstappen van hem, in mijn geheugen gegrifd!

Voetstappen, naar de bushalte bij cafe van Zuuk
Jou wegbrengen, het is voorbij, voor altijd
Voetstappen, je draait je om en loopt richting mij
Een onverwachte omhelzing, een onvergetelijke zoen…… mijn eerste!

De VAD-bus nadert: Dag lieve schat, daag, terug naar Joure
Jouw voetstappen, verdwijnend en vervagend,
Maar jouw vergeten dat ben ik nooit echt
In vijftig jaar , gingen onze voetstappen ieders hun weg!

Wim ten Arve

Terug

Kold Weekend

Zoaterdag noar de mark
Noast de kark

Zundag noar de kark
Noast de mark

Hoapelijk krig de koster de kachel an
Anders muk terugge hard fiets'n

Want doar krieg'k  ut dan weer mooi warm van!

Wim ten Arve

Terug